Siglingar Barkar til Grimsby

Börkur NK sigldi til Grimsby með ísvarinn fisk á árunum 1983-1991. Á myndinni er lestun skipsins fyrir eina slíka ferð sumarið 1986. Ljósm. Skjala- og myndasafn Norðfjarðar.Börkur NK sigldi til Grimsby með ísvarinn fisk á árunum 1983-1991. Á myndinni er lestun skipsins fyrir eina slíka ferð sumarið 1986. Ljósm. Skjala- og myndasafn Norðfjarðar.Síldarvinnslan festi kaup á nótaskipinu Berki árið 1973. Skipið var keypt fyrst og fremst með loðnuveiðar í huga en eins var fyrirhugað að nýta það til kolmunnaveiða. Talið var nauðsynlegt að Síldarvinnslan eignaðist stórt skip til loðnuveiðanna sem hentaði vel til að sigla langan veg með fullfermi í misjöfnum vetrarveðrum. Börkur var fyrsta loðnuskipið í eigu Íslendinga sem gat flutt 1.000 tonna farm að landi og vöktu kaupin á því verulega athygli og umtal. 
 
Þó Börkur hentaði vel til loðnuveiða gekk lengi vel erfiðlega að finna skipinu verkefni utan loðnuvertíðanna. Kolmunnaveiðarnar gengu heldur treglega og því var ýmislegt annað reynt; árið 1975 lagði Börkur stund á loðnuveiðar í Barentshafi, 1973-1976 var hann gerður út á síld- og makrílveiðar í Norðursjó, 1975 hélt skipið til veiða á makríl undan ströndum Norðvestur-Afríku og áfram var reynt að finna því verkefni. Árið 1976 stóð til að selja Börk vegna verkefnaskorts en þá hófust sumar- og haustveiðar á loðnu sem gerðu það að verkum að hætt var við söluna.
 
Árið 1983 hóf Síldarvinnslan að nýta Börk sem fiskflutningaskip og var það gert allt til ársins 1991. Sigldi skipið með ísvarinn fisk frá Neskaupstað til Grimsby drjúgan hluta ársins en þó einkum yfir sumartímann og var fiskurinn seldur þar á markaði. Fiskurinn sem siglt var með kom frá togurum fyrirtækisins en ekki síður frá smábátum, en mikill fjöldi þeirra var gerður út frá Neskaupstað á þessum árum. Hér verður stuttlega fjallað um þessa fiskflutninga Barkar og ýmislegt sem tengdist þeim.
 

●  Þegar fiskflutningar Barkar hófust árið 1983 leitaði vikublaðið Austurland til Ólafs Gunnarssonar framkvæmdastjóra Síldarvinnslunnar og spurði hann hvers vegna fyrirtækið gripi til þessarar ráðstöfunar, en um leið var minnt á að líklega væru yfir 30 ár liðin frá því að norðfirskt skip hefði siglt með afla annarra skipa. Ólafur sagði að meginástæðan fyrir siglingum Barkar væru þrjár. Í fyrsta lagi væri verið að auka möguleika togara fyrirtækisins til karfaveiða og ef Börkur annaðist siglingar með karfann væri unnt að komast hjá því að togararnir sjálfir þyrftu að sigla með tilheyrandi töfum frá veiðum. Í öðru lagi myndi Börkur sigla með smáfisk því vinnsla á slíkum fiski væri vandkvæðum bundin og í þriðja lagi væri ljóst að loðnuveiðar yrðu einungis stundaðar 2-3 mánuði á ári og þess vegna væri brýnt að finna verkefni fyrir Börk. Að lokum benti Ólafur á að með siglingum skipsins myndu möguleikar togara og smábáta til veiða almennt aukast.

●  Með tímanum var lögð aukin áhersla á að Börkur sigldi til Grimsby með smábátaafla. Hafa verður í huga að sumarið 1983 voru um 70 smábátar gerðir út frá Neskaupstað og átti þeim eftir að fjölga. Árið 1986 voru smábátarnir orðnir rúmlega 100 og líklega náði smábátaútgerðin hámarki sumarið 1989 en þá voru um 120 bátar gerðir út frá staðnum og reyndist afli þeirra vera um 4.000 tonn.

●  Yfirleitt var átta manna áhöfn á Berki í siglingunum en fjölmargir Norðfirðingar fengu að fara með í siglingatúra og upplifa dásemdir Grimsby. Það er um 800 mílna sigling frá Neskaupstað til Grimsby og tók siglingin gjarnan þrjá til fjóra sólarhringa.Börkur NK í höfn í Grimsby.  Ljósm. Þórður ÞórðarsonBörkur NK í höfn í Grimsby. Ljósm. Þórður Þórðarson

 ●  Þegar til Grimsby kom var aflanum skipað á land en fiskurinn var fluttur út ísaður í plastkössum. Þegar fiskurinn var kominn í land birtist fjöldi manna í hvítum sloppum sem gengu á milli kassanna, skoðuðu fiskinn og lyktuðu af honum. Þetta voru fiskkaupmenn sem keyptu fisk á markaðnum. Síðan hófst uppboðið á fiskinum og voru gjarnan þrír uppboðshaldarar sem sáu um það. Fiskkaupmennirnir hrúguðust í kringum þá. Öll hersingin æddi á milli fiskkassanna með tilheyrandi hrópum og köllum og einnig hvísli í eyru uppboðshaldaranna. Fyrir leikmenn var ógerningur að átta sig á því að þarna ríkti eitthvert skipulag. Yfirleitt var síðan allur fiskurinn úr Berki seldur á um það bil hálftíma. Þetta tók svo sannarlega fljótt af.

●  Barkarmenn voru orðnir svo heimavanir í Grimsby eftir að hafa siglt þangað árum saman að þeir töluðu um fólk og staði þar með svipuðum hætti og þeir töluðu um sveitunga sína og staði í heimabænum. Á þessum árum var kráin Rainbow, Young Chinese Restaurant – Disco and Dinner og danshúsið The Winter Gardens nefnt álíka oft í Neskaupstað og félagsheimili heimamanna, Egilsbúð. Barkarmenn voru orðnir svo heimavanir á Young Chinese Restaurant að þeir fóru þar inn bakdyramegin og í gegnum eldhúsið svo þeir þyrftu ekki að bíða í biðröð. Í hvert sinn sem gestir fengu að fljóta með Berki til Grimsby voru þeir leiddir inn á þá dýrðarstaði sem áhöfn skipsins þekkti best og hafði mest viðskipti við.

Kráin Rainbow í Grimsby var engin sóðabúlla. Ljósm. Þórður ÞórðarsonKráin Rainbow í Grimsby var engin sóðabúlla.
Ljósm. Þórður Þórðarson
●  Guðmundur heitinn Bjarnason fór með Berki til Grimsby í september 1984 og skrifaði fróðlega grein um túrinn. Hann lýsir því til dæmis hve kráin Rainbow kom honum á óvart því hann hafði ímyndað sér að hún væri sóðabúlla. Kráin reyndist vera tiltölulega huggulegur staður með plusssætum og öllu tilheyrandi. Þá varð hann mjög undrandi þegar hann hitti þá Grimsbykonu sem Barkarmenn töluðu helst um, Lindu Johnson, en hún var fastagestur á Rainbow og drottning staðarins. Guðmundur hafði haldið að hún væri stútungskerling og heldur óaðlaðandi en í ljós kom að Linda var ung stúlka og eldhress sem gaman var að spjalla við. Tengsl Barkarmanna og Lindu voru sterk og traust og þegar þeir birtust á kránni tók hún á móti þeim eins og þjóðhöfðingjum.

●  Guðmundur segir einnig í greininni að engu líkara hafi verið en Barkarmenn hafi átt heima á Young Chinese Restaurant. Hann fór með þeim inn á staðinn bakdyramegin og þegar gengið var í gegnum eldhúsið kíktu menn jafnvel í pottana. Danshúsið The Winter Gardens naut líka reglulega návista við Barkarmenn. Þangað kom mikill fjöldi gesta, einkum á miðvikudagskvöldum. Þar voru sjómannskonur, ógiftar vinnukonur, reiðar eiginkonur, gleðikonur og karlmenn í veiðihug. Að mörgu leyti minnti miðvikudagskvöld á The Winter Gardens á íslenskt sveitaball af bestu gerð og það var án efa þess vegna sem Barkarmenn létu sig vart vanta þar þegar eitthvað var um að vera.

●  Grimsbyferðir Barkar voru nýttar til verslunar í stórum stíl. Meðal annars voru keyptar sláttuvélar af gerðinni Flymo þannig að þær voru til á fjölmörgum heimilum í Neskaupstað. Eins var keypt mikið af reiðhjólum, barnafötum og pappírsbleyjum ásamt öðru góssi. Allt fékkst þetta á hagstæðu verði í breska hafnarbænum. Svarta gengið svokallaða, sem var tollaragengi að sunnan, kom reglulega og tók á móti Berki þegar hann kom úr siglingatúrunum en leit þeirra um borð í skipinu skilaði aldrei miklum árangri. Þá skal þess getið að í hverri ferð voru allir tankar Barkar fylltir olíu sem fékkst á miklu hagstæðara verði í Grimsby en á Íslandi.

●  Tengsl Barkarmanna við Grimsby urðu svo sannarlega traust og leiddu til ýmissa samskipta. Eitt það eftirminnilegasta í því samhengi var heimsókn knattspyrnuliðsins Grimsby Town til Íslands sumarið 1986. Í siglingaferðum Barkar til Grimsby fæddist sú hugmynd að knattspyrnuliðið myndi heimsækja Neskaupstað og leika við Þrótt. Á þessum árum var Grimsby Town ágætis lið og átti tryggt sæti í næst efstu deild ensku knattspyrnunnar. Eftir samningaviðræður við stjórn enska félagsins var tekin ákvörðun um að Þróttur og fisksölufyrirtækið Fylkir í Grimsby myndu bjóða  liðinu í Íslandsferð og með í þeirri för skyldu vera  Jón Olgeirsson ræðismaður í Grimsby, Michael Brown þingmaður frá Grimsby og blaðamaður frá Grimsby Evening Telegraph. Ákveðið var að Grimsby Town skyldi leika þrjá leiki á Íslandi, við ÍBV, Akranes og Þrótt, en Magni Kristjánsson skipstjóri á Berki hafði forystu um skipulagningu heimsóknarinnar.

Knattspyrnumenn úr Grimsby Town FC ásamt gestum fóru í siglingu með varðskipinu Óðni. Ljósm. Skjala- og myndasafn NorðfjarðarKnattspyrnumenn úr Grimsby Town FC ásamt gestum fóru í siglingu með varðskipinu Óðni.
Ljósm. Skjala- og myndasafn Norðfjarðar
●  Gestirnir frá Grimsby komu til Neskaupstaðar hinn 8. ágúst og daginn eftir fór knattspyrnuleikurinn gegn Þrótti fram á malarvellinum. Þótti leikurinn hin besta skemmtun og lögðu um 600 manns leið sína á völlinn til að njóta hans. Er þetta án efa í fyrsta og eina sinnið sem erlent knattspyrnulið skipað atvinnumönnum hefur leikið á Austurlandi. Þróttarar stóðu í Grimsbymönnum framan af en á endanum þurftu þeir að láta í minni pokann og töpuðu leiknum 6-0. Lék Karl Þórðarson frá Akranesi með Þrótti í annan hálfleikinn sem gestur.

●  Leikmenn Grimsby Town æfðu stíft í Neskaupstað þá daga sem liðið dvaldi þar og fylgdust bæjarbúar af áhuga með æfingunum enda gekk ekki lítið á þegar þær fóru fram. Að auki bauð bæjarstjórn gestunum til dýrindis veislu og þá fóru þeir ásamt leikmönnum og fulltrúum Þróttar í siglingu um Norðfjörð og Mjóafjörð með varðskipinu Óðni. Í viðtali við Mike Lyons þjálfara Grimsbymanna í vikublaðinu Austurlandi lýsti hann mikilli ánægju með Íslandsferðina og taldi hann að hún kæmi liðinu að góðu gagni. Þá lofaði hann fegurð landsins og allar móttökur. Áður en Mike Lyons hóf þjálfun var hann lengi leikmaður Everton og mikil hetja í þeim herbúðum.

●  Það eru ekki síst minningar frá þessum tíma sem gera það að verkum að Norðfirðingar hugsa gjarnan afar hlýtt til Grimsby, gamla togarabæjarins við mynni Humberfljótsins.

 

Síldarvinnslan fyrir þrjátíu árum

Hér á eftir verður horft þrjátíu ár aftur í tímann og greint frá starfsemi Síldarvinnslunnar árið 1989. Á þessu tímabili gengu sjávarútvegsfyrirtæki á Íslandi almennt í gegnum mikla erfiðleika og var afkoma þeirra döpur. En þrátt fyrir erfiðan fjárhag var sífellt reynt að vinna að umbótum og átti það ekki síst við um Síldarvinnsluna.
 

Loðnuverksmiðja Síldarvinnslunnar. Ljósm. Skjala- og myndasafn NorðfjarðarLoðnuverksmiðja Síldarvinnslunnar.
Ljósm. Skjala- og myndasafn Norðfjarðar 
●  Í aprílmánuði 1989 var aðalfundur Síldarvinnslunnar haldinn. Á honum kom fram að hagnaður hefði orðið af rekstri fyrirtækisins á árinu 1988 og þótti það miklum tíðindum sæta. Hagnaðurinn nam 11 milljónum króna. Finnbogi Jónsson framkvæmdastjóri þakkaði hagnaðinn góðu starfsfólki, fjölþættum rekstri, aðhaldi á sviði fjárfestinga og viðhalds og þvi að fyrirtækið hefði ekki orðið fyrir neinum meiriháttar óhöppum á árinu. Finnbogi benti á að uppsafnað tap fyrirtækisins væri um 530 milljónir króna þannig að það þyrfti 50 ár með samsvarandi hagnaði og á árinu 1988 til að eyða hinu uppsafnaða tapi.

●  Lengi hafði verið rætt um framkvæmdir við loðnuverksmiðju félagsins sem myndu leiða til þess að hún yrði reyklaus. Stefnt var að því að framkvæmdir við verksmiðjuna hæfust árið 1989 og hún yrði reyklaus á loðnuvertíð haustið 1990. Kostnaður við breytingar á verksmiðjunni var álitinn vera 150 milljónir króna og helsta óvissan fólst í því hvort lán fengist til framkvæmdanna.

Síldarfrysting í gamla frystihúsinu. Ljósm. Skjala- og myndasafn NorðfjarðarSíldarfrysting í gamla frystihúsinu. Ljósm. Skjala- og myndasafn Norðfjarðar●  Heildarvelta Síldarvinnslunnar var tæpar 1.900 milljónir króna á árinu 1989. Hagnaður varð fyrir afskriftir og fjármagnskostnað og nam hann 210 milljónum. Eftir að tekið hafði verið tillit til afskrifta, fjármagnskostnaðar og hagnaðar af sölu eigna var hins vegar tap á rekstrinum og nam það 35,5 milljónum króna.

Beitir NK með fullfermi af loðnu. Ljósm. Guðni K. ÁgústssonBeitir NK með fullfermi af loðnu. Ljósm. Guðni K. Ágústsson●  Á árinu 1989 varð hagnaður af botnfiskveiðum og botnfiskvinnslu en tap af rekstri loðnuskipa og loðnuverksmiðju og mátti rekja það til loðnubrests um haustið. Fyrirtækið gerði á þessu ári út uppsjávarskipið Börk, fjölveiðiskipið Beiti og togarana Barða, Bjart og Birting.

●  Á árinu 1989 störfuðu að meðaltali 420 manns hjá Síldarvinnslunni.

●  Síldarvinnslan saltaði í 7.619 tunnur af síld haustið 1989 og 699 tonn af síld voru fryst á árinu.

Árið 1989 festi Síldarvinnslan kaup á skuttogarnum Júlíusi Geirmundssyni IS og fékk hann nafnið Barði NK. Ljósm. Snorri SnorrasonÁrið 1989 festi Síldarvinnslan kaup á skuttogarnum Júlíusi Geirmundssyni IS og fékk hann nafnið Barði NK.
Ljósm. Snorri Snorrason
●  Á árinu 1989 fjárfesti Síldarvinnslan fyrir 260 milljónir króna og var mest fjárfest í fiskiskipum. Stærsta fjárfestingin fólst í kaupunum á frystitogaranum Júlíusi Geirmundssyni frá Ísafirði en hann fékk nafnið Barði og leysti eldri togara með því nafni af hólmi. Í Júlíusi Geimundssyni var búnaður til heilfrystingar á fiski. Á þessu ári framleiddi Síldarvinnslan 1.153 tonn af sjófrystum fiski.

●  Á loðnuvertíð um veturinn fékkst leyfi til að setja loðnu í grunn gömlu loðnuverksmiðjunnar eins og gert hafði verið áður. Heilbrigðisnefnd Neskaupstaðar gaf leyfi til að nota grunninn sem þró en tók fram að þetta yrði í síðasta sinn sem það yrði leyft. Með ákveðnum ráðstöfunum var þó einnig heimilað að nota grunninn undir loðnu á loðnuvertíðinni 1990. Á árinu 1989 tók Síldarvinnslan á móti 44.369 tonnum af loðnu til mjöl- og lýsisframleiðslu auk þess sem 345 tonn voru fryst.

●  Árið 1989 var tekin í notkun ný sprautusöltunarvél og nýtt saltdreifikerfi í saltfiskverkun Síldarvinnslunnar og þótti tilkoma þessa búnaðar mikið framfaraskref. Á árinu voru framleidd 4.405 tonn af saltfiski.

●  Árið 1989 framleiddi Síldarvinnslan 279 tonn af skreið og þurrkuðum þorskhausum á Nígeríumarkað. Hafði slík framleiðsla verið veruleg árin á undan en henni lauk að loknu þessu ári. 

●  Haustið 1989 var reist heljarmikil turnbygging við loðnuverksmiðju Síldarvinnslunnar. Innan þessarar turnbyggingar voru fjórir mjölturnar sem tóku samtals 250 tonn af mjöli. Tilkoma turnisins gerði kleift að vinna við sekkjun á mjöli þegar best hentaði og eins gaf hann möguleika á því að blanda saman mjöli og tryggja þannig jafnari gæði.

●  Árið 1989 var fluttur út ísaður bolfiskur til Grimsby með Berki NK eins og gert hafði verið frá árinu 1983. Alls voru 764 tonn flutt út með þeim hætti á árinu.

Smábátar landa og bíða löndunar við gömlu frystihúsbryggjuna. Sumarið 1989 voru um 120 smábátar gerðir út frá Neskaupstað. Ljósm. Skjala- og myndasafn NorðfjarðarSmábátar landa og bíða löndunar við gömlu frystihúsbryggjuna. Sumarið 1989 voru um 120 smábátar gerðir út frá Neskaupstað.
Ljósm. Skjala- og myndasafn Norðfjarðar
●  Á níunda áratug síðustu aldar var mikil smábátaútgerð frá Neskaupstað. Líklega urðu smábátarnir þó aldrei fleiri en sumarið 1989 en þá voru um 120 bátar gerðir út þaðan. Fiskuðu bátarnir um 4.000 tonn þetta sumar og var aflinn ýmist unninn í hraðfrystihúsi Síldarvinnslunnar eða fluttur út með Berki. 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Grundarfjörður og Neskaupstaður

Guðmundur Runólfsson hf. í Grundarfirði festi nýverið kaup á Bergey VE en Bergey var í eigu Bergs-Hugins, dótturfyrirtækis Síldarvinnslunnar í Vestmannaeyjum. Bergey hefur nú fengið nafnið Runólfur og lét úr höfn í Vestmannaeyjum 30. september sl. og hélt áleiðis til nýrrar heimahafnar í Grundarfirði. Til Grundarfjarðar kom skipið 1. október og var vel fagnað. 
 
Í tengslum við kaupin á Bergey var ýmislegt rifjað upp um sögu Guðmundar Runólfssonar hf. og hvernig saga fyrirtækisins teygir anga sína austur til Neskaupstaðar. Hér skal getið um tvennt í þessu sambandi og í báðum tilvikum koma skip sem bera heitið Runólfur við sögu.
 
Fyrsti Runólfur smíðaður í Neskaupstað
 
Fyrsti Runólfur var smíðaður hjá Dráttarbrautinni í Neskaupstað árið 1947. Myndin er tekin þegar smíðinni var að ljúka. Ljósm. Magnús GuðmundssonFyrsti Runólfur var smíðaður hjá Dráttarbrautinni í Neskaupstað árið 1947. Myndin er tekin þegar smíðinni
var að ljúka. Ljósm. Magnús Guðmundsson
Síðla árs 1945 hófst bátasmíði á vegum Dráttarbrautarinnar hf. í Neskaupstað og var fyrsta verkefnið smíði á svonefndum ríkisbátum. Smíði á fyrsta ríkisbátnum lauk árið 1947 og var kaupandi hans Runólfur hf. í Grundarfirði en aðaleigandi fyrirtækisins var Guðmundur Runólfsson skipstjóri. Bátnum var gefið nafnið Runólfur og fékk einkennisstafina SH 135. Þarna var um að ræða fyrsta bátinn af allmörgum sem borið hafa nafnið Runólfur.
 
Runólfur var 39 tonn að stærð og var Guðmundur Runólfsson gagnrýndur töluvert fyrir  að hafa fest kaup á svo stórum báti. Töldu margir að báturinn myndi engan veginn henta til útgerðar frá Grundarfirði.
 
Að sögn Runólfs Guðmundssonar, sonar Guðmundar útgerðarmanns og núverandi stjórnarformanns Guðmundar Runólfssonar hf., reyndist þessi fyrsti Runólfur afar vel og með tilkomu hans var lagður grunnur að því fyrirtæki sem nú starfar á Grundarfirði og ber nafn föður hans. Það fiskaðist afar vel á þennan fyrsta Runólf en hann var gerður út á línu að heiman auk þess sem hann lagði stund á síldveiðar með nót og reknetum. Báturinn var gerður út frá Grundarfirði til loka ársins 1959 en þá var hann seldur úr byggðarlaginu. Hann var síðan dæmdur í þurrafúa árið 1967.
 
Fyrirtæki Guðmundar Runólfssonar óx og dafnaði á þeim tíma sem fyrsti Runólfur var gerður út og hefur vaxið mikið síðan. Nú fæst fyrirtækið við útgerð og fiskvinnslu ásamt því að reka netagerð og eru starfsmennirnir um 90 talsins. Eigendur fyrirtækisins nú eru sjö börn Guðmundar Runólfssonar og einn frændi þeirra. Þarna er því um sannkallað fjölskyldufyrirtæki að ræða.
 
Tilraunaveiðar á kolmunna
 
Kolmunnaveiðar við Ísland eiga sér ekki langa sögu. Lengi vel var litið á kolmunnann sem hinn mesta óþverrafisk og mótaðist það viðhorf á síldarárunum svonefndu á sjöunda áratug síðustu aldar. Stundum kom það fyrir að síldarbátarnir köstuðu á kolmunnatorfur og þá smaug fiskurinn í hvern möskva og sat þar kyrfilega fastur. Oftast þurfti að „snörla“ nótina inn og stíma í land og við tók löng lota við að berja kolmunnann úr nótinni. Þetta var erfitt verk og með eindæmum óþrifalegt og leiðinlegt.
 
Runólfur SH að landa kolmunna í Neskaupstað sumarið 1976. Ljósm. Guðmundur SveinssonRunólfur SH að landa kolmunna í Neskaupstað
sumarið 1976. Ljósm. Guðmundur Sveinsson
Þegar kom fram á áttunda áratug síðustu aldar hóf Síldarvinnslan að hyggja að kolmunnaveiðum með flotvörpu enda var fiskurinn mikið veiddur af erlendum þjóðum. Þegar nótaskipið Börkur var keypt árið 1973 var því fyrst og fremst ætlað að leggja stund á loðnu- og kolmunnaveiðar og hóf hann kolmunnaveiðarnar strax vorið 1973. Hinn 19. maí kom hann með fyrsta farminn til löndunar og reyndist hann vera 200 tonn. Miklar vonir voru bundnar við veiðarnar og þóttu þær fara þokkalega af stað. Reyndin varð hins vegar sú að kolmunnaveiðarnar gengu ekki vel hjá Berki og varð heildarafli skipsins þetta sumar einungis 370-380 tonn. Eftir þessa slöku byrjun varð hlé á kolmunnaveiðum við landið.
 
Árið 1976 ákváðu stjórnvöld að hefja tilraunaveiðar á kolmunna úti af Austurlandi. Gerður var samningur við Guðmund Runólfsson hf. í Grundarfirði um að togari fyrirtækisins, Runólfur, yrði nýttur til veiðanna. Samningurinn kvað á um að veiðarnar skyldu fara fram á tímabilinu 12. júlí til 26 ágúst. 
 
Veiðar Runólfs hófust með flotvörpu en undir lok tímabilsins veiddi skipið kolmunnann í botnvörpu á Glettinganesgrunni. Afli skipsins á tímabilinu var 1.100 tonn og var megninu af honum landað í Neskaupstað en einnig var landað á Hornafirði og í Þorlákshöfn. Í Neskaupstað voru gerðar tilraunir með ýmsar vinnsluaðferðir á kolmunnanum. Þar var framleiddur marningur úr honum, hann var frystur til beitu og eins var framleidd skreið sem seld var til Nígeríu. Nokkrir byrjunarörðugleikar voru við vinnsluna en með tímanum tókst að ná ágætum tökum á henni.
 
Skipstjóri á Runólfi á tilraunaveiðunum var í fyrstu Axel Schiöth en síðan Runólfur Guðmundsson. Magni Kristjánsson, skipstjóri á Berki, var um borð í Runólfi framan af en í ágústmánuði hélt Börkur til kolmunnaveiða á ný eftir þriggja ára hlé.
 
Í fréttum af tilraunaveiðum Runólfs segir að þær hafi gengið allvel og hafi skipið fengið allt upp í 50 tonn í holi.
 

Svakalega fín síldarvertíð

Beitir NK með 530 tonna hol af síld.  Ljósm. Helgi Freyr ÓlasonBeitir NK með 530 tonna hol af síld.
Ljósm. Helgi Freyr Ólason
Síldveiðin fyrir austan land gengur vel og vinnsla í fiskiðjuveri Síldarvinnslunnar í Neskaupstað er samfelld. Það eru fjórir bátar sem landa til vinnslu í fiskiðjuverinu, en það eru Börkur NK, Beitir NK, Bjarni Ólafsson AK og Margrét EA. Að auki landar síðan Hákon EA frystri síld í Neskaupstað. Lokið var við að landa úr Beiti NK 1250 tonnum í gærmorgun og hófst þá strax löndun úr Bjarna Ólafssyni AK sem var með tæplega 600 tonn. Nú er verið að landa úr Margréti EA sem er með tæplega 1100 tonn. Heimasíðan ræddi stuttlega við Tómas Kárason, skipstjóra á Beiti, og spurði hann hvort hér væri ekki um að ræða lúxusvertíð. „Jú, það má svo sannarlega segja að þetta sé lúxusvertíð. Vertíðin hefur bara verið svakalega fín. Tíðin hefur verið góð og við höfum lengst af einungis þurft að fara 40-50 mílur til að sækja síldina. Veiðin hefur mest farið fram á Héraðsflóa, sunnan við Digranesflakið og norðan við Glettinganesflak. Og síldin sem hefur fengist þarna hefur verið hreint út sagt glimrandi; stór, eða um 400 gr. og átulaus. Ég held að vart sé hægt að hugsa sér betra eða ferskara hráefni. Við höfum gjarnan verið að koma með um 1200 tonn í hverri veiðiferð og aflinn hefur fengist í 3-4 holum. Nú upp á síðkastið hefur orðið vart við síld af öðrum stofni í bland við norsk-íslensku síldina og hafa bátarnir m.a. þess vegna fært sig utar. Núna eru þeir út af Héraðsflóa, utan við landgrunnskantinn þannig að við erum kannski að sigla um 70 mílur á miðin. Athyglisvert er að þessi síld, sem við teljum vera íslenska sumargotssíld, er algjörlega laus við sýkingu, en hún er fjarri því eins feit og norsk-íslenska síldin.  Fyrir okkur er þetta afar róleg síldarvertíð; það er stutt að fara, það veiðist vel og því þurfa skipin oft að bíða í landi á milli veiðiferða því það eru afköst fiskiðjuversins sem stjórna í reyndinni veiðunum. Við lukum við löndun í gærmorgun en við förum örugglega ekki út fyrr en í fyrsta lagi annað kvöld þannig að menn hafa það tiltölulega náðugt,“ segir Tómas.

Tæknidagur fjölskyldunnar haldinn í sjöunda sinn

Frá sýningasvæði Síldarvinnslunnar á síðasta tæknidegi. Ljósm. Hákon ErnusonFrá sýningasvæði Síldarvinnslunnar á síðasta tæknidegi.
Ljósm. Hákon Ernuson
Tæknidagur fjölskyldunnar verður haldinn í Verkmenntaskóla Austurlands í Neskaupstað í sjöunda sinn nk. laugardag. Það er Verkmenntaskólinn og Austurbrú sem standa að deginum og eins og venjulega er mikið lagt í dagskrána. Aðgangur er ókeypis og hefst dagskráin kl. 12 og lýkur kl. 16.
 
Samkvæmt venju er boðið upp á margt á tæknideginum og er lögð mikil áhersla á að höfða til allra aldurshópa. Fjöldi fyrirtækja og stofnana munu kynna starfsemi sína og eins munu gestir geta aflað sér upplýsinga um tækninýjungar af ýmsum toga. Fjölbreytt námsframboð Verkmenntaskólans verður kynnt og gestir munu geta séð þann kennslubúnað sem skólinn hefur upp á að bjóða. Þá mun Vísindasmiðja Háskóla Íslands heimsækja tæknidaginn og verður hún með fjölbreytta dagskrá. Alls munu ellefu manns koma á vegum Vísindasmiðjunnar, en hún leggur áherslu á að stuðla að auknum áhuga barna og ungmenna á tækni og vísindum.
 
Að sjálfsögðu mun Síldarvinnslan kynna starfsemi sína á tæknideginum eins og hún hefur ávallt gert. Þá verður gestum boðið upp á veitingar á sýningarsvæði fyrirtækisins. Hjá starfsmönnum Síldarvinnslunnar er tæknidagurinn ávallt tilhlökkunarefni enda hefur hann verið afar fjölsóttur og vel heppnaður í alla staði. Vonandi munu sem flestir leggja leið sína í Verkmenntaskólann á laugardaginn og fullyrða má að það verður enginn svikinn af því.

Ný Bergey afhent í Noregi

Frá afhendingu Bergeyjar VE í dag. Talið frá vinstri Dag Vikestrand, Guðmundur Alfreðsson útgerðarstjóri Bergs-Hugins, Gunnþór Ingvason framkvæmdastjóri Síldarvinnslunnar, Raymond Nerlandsrem og Tommy Visnes Storsveen.Frá afhendingu Bergeyjar VE í dag. Talið frá vinstri Dag Vikestrand, Guðmundur Alfreðsson útgerðarstjóri Bergs-Hugins, Gunnþór Ingvason framkvæmdastjóri Síldarvinnslunnar, Raymond Nerlandsrem og Tommy Visnes Storsveen.Í dag var ný Bergey VE afhent Bergi-Hugin, dótturfyrirtæki Síldarvinnslunnar í Vestmannaeyjum, í Aukra í Noregi. Bergey er eitt af sjö skipum sem skipasmíðastöðin Vard smíðar fyrir íslensk fyrirtæki og er hún systurskip Vestmannaeyjar VE sem afhent var Bergi-Hugin í júlímánuði sl. 
 
Skipið er hið glæsilegasta og í alla staði vel búið. Um er að ræða togskip sem er 28,9 m að lengd og 12 m að breidd. Stærð þess er 611 brúttótonn. Skipið er m.a. búið tveimur aðalvélum og tveimur skrúfum.
 
Afhending skipsins fór fram með viðhöfn í morgun og er gert ráð fyrir að það sigli áleiðis til Íslands á morgun. Bergey mun halda beint til Akureyrar þar sem Slippurinn mun annast frágang á millidekki og gæti verið komin þangað á laugardagskvöld. Væntanlega mun Bergey ekki koma til heimahafnar í Vestmannaeyjum fyrr en einhvern tímann í desembermánuði.
Nýja Bergey VE er glæsilegt skip. Ljósm. Guðmundur Alfreðsson.Nýja Bergey VE er glæsilegt skip.
Ljósm. Guðmundur Alfreðsson

Gæðaskip kvatt

Runólfur SH lætur úr höfn í Vestmannaeyjum í gær.  Ljósm. Arnar RichardssonRunólfur SH lætur úr höfn í Vestmannaeyjum í gær. Ljósm. Arnar RichardssonÍ gær lét Runólfur SH, áður Bergey VE, úr höfn í Vestmannaeyjum og hélt áleiðis til nýrrar heimahafnar á Grundarfirði en það er Guðmundur Runólfsson hf. sem hefur fest kaup á skipinu. Í Eyjum ljúka menn upp einum munni um það að þarna hafi gæðaskip kvatt Eyjarnar.
 
Eins og ýmsum er kunnugt hafa forsvarsmenn Bergs-Hugins ávallt haft mikið dálæti á tölunni fjórum og kemur það  dálæti skýrt fram í einkennisstöfum  skipa fyrirtækisins, símanúmerum og í reyndinni alls staðar þar sem mögulegt er að koma tölunni að. Runólfur leysti landfestar í Vestmannaeyjum í gær klukkan 16.44 en þá voru liðin 12 ár og 44 dagar frá því að skipið kom nýtt frá Póllandi til Eyja.
 
Frá því að Bergey kom hefur skipið farið í 777 veiðiferðir og veitt rúm 43 þúsund tonn. Það gerir 55,5 tonn að meðaltali í veiðiferð. Aflaverðmæti hverrar veiðiferðar hefur að meðaltali verið 14,5 milljónir króna.
 
 
 
 
 
 

Fínasti túr

Gott hol hjá Blængi NK. Ljósm. Hreinn SigurðssonGott hol hjá Blængi NK.
Ljósm. Hreinn Sigurðsson
Frystitogarinn Blængur NK kom til hafnar í Neskaupstað í gær að lokinni ágætri veiðiferð. Afli skipsins var um 540 tonn upp úr sjó að verðmæti 180 milljónir króna. Bjarni Ólafur Hjálmarsson skipstjóri segir að í reyndinni hafi túrinn verið tíðindalítill. „Það gekk allt vel í túrnum og tíðin var afar góð þannig að þetta var hinn fínasti túr. Við vorum að veiðum fyrir norðan og vestan land og afli var þokkalegur að öðru leyti en því að erfiðlega gekk að ná í ufsa. Aflinn er blandaður en um það bil 200 tonn af honum er karfi,“ segir Bjarni Ólafur.
 
Blængur mun væntanlega halda á ný til veiða nk. föstudag.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Síldin fer fljótt

Síldarskip og flutningaskip í Norðfjarðarhöfn. Ljósm. Hlynur SveinssonSíldarskip og flutningaskip í Norðfjarðarhöfn.
Ljósm. Hlynur Sveinsson
Samfelld vinnsla á síld hefur verið í fiskiðjuveri Síldarvinnslunnar í Neskaupstað að undanförnu. Síldin staldrar ekki lengi við í frystigeymslum fyrirtækisins og er nú verið að lesta skip sem tekur um 4.500 tonn af afurðum. Heimir Ásgeirsson, verkstjóri í frystigeymslunum, segir að vel hafi gengið að skipa út. „Það er lokið við að skipa út í þetta skip og það hefur svo sannarlega gengið vel. Það tók þrjá daga að lesta skipið. Við byrjuðum á föstudag og þá fóru 850 tonn um borð, í gær fóru rúmlega 1.600 tonn um borð en á laugardaginn fóru hvorki meira né minna en 1.820 tonn. Ég hef aldrei heyrt um slík afköst við útskipun. Að það skuli vera hægt að skipa út 1.820 tonnum á einum vinnudegi frá 7 til 7 er hreint út sagt ótrúlegt. Og útskipunin er framkvæmd með lyfturum og krönum. Þetta væri ekki hægt nema með frábærum mannskap og starfsmenn frystigeymslanna og starfsmenn Tandrabergs kunna svo sannarlega til verka. Þeir vinna eins og samstillt og vel þjálfað fótboltalið og árangurinn er ótrúlegur, segir Heimir.
 

Fyrirmyndarfyrirtæki 2019

Fyrirmyndarfyrirtæki 2019Síldarvinnslan er fyrirmyndarfyrirtæki 2019 samkvæmt mati Viðskiptablaðsins og Keldunnar. Listi yfir fyrirmyndarfyrirtækin var birtur í fylgiriti Viðskiptablaðsins sem er nýkomið út. Forsendurnar sem matið byggir á eru eftirtaldar:
 
  • Rekstrarárið 2018 er lagt til grundvallar en einnig er árið 2017 haft til viðmiðunar.
  • Afkoma þarf að hafa verið jákvæð.
  • Tekjur þurfa að hafa verið yfir 30 milljónir kr.
  • Eignir þurfa að hafa verið yfir 80 milljónir kr.
  • Eiginfjárhlutfall þarf að hafa verið yfir 20%.
  • Aðrir þættir eins og t.d.  skil á ársreikningi eru metnir.
 
Samkvæmt úttekt Viðskiptablaðsins og Keldunnar er Síldarvinnslan í 10. sæti í flokki stórra fyrirtækja þegar framangreindar forsendur eru metnar. Þar kemur fram að tekjur Síldarvinnslunnar á árinu 2018 námu tæpum 21,8 milljörðum króna og eignir námu rúmum 59 milljörðum. Eiginfjárhlutfall fyrirtækisns var 65%.
 

Í mörg horn að líta hjá Bergi-Hugin

Frá efhendingu Bergeyjar VE í gær, en skipið hefur nú fengið nafnið Runólfur SH. Talið frá vinstri: Gumundur Smári Guðmundsson frá G. Run. hf., Kristján Guðmundsson frá G. Run. hf., Gunnþór B. Ingvason framkv.stjóri Síldarvinnslunnar, Runólfur Guðmundsson frá G. Run. hf., Arnar Richardsson rekstrarstjóri Bergs-Hugins og Sigurður Steinn Einarsson aðstoðarm. framkv.stjóra Síldarvinnslunnar. Ljósm. Friðrik J. ArngrímssonFrá afhendingu Bergeyjar VE í gær, en skipið hefur nú fengið nafnið Runólfur SH. Talið frá vinstri: Guðmundur Smári Guðmundsson frá G. Run. hf., Kristján Guðmundsson frá G. Run. hf., Gunnþór B. Ingvason framkv.stjóri Síldarvinnslunnar, Runólfur Guðmundsson frá G. Run. hf., Arnar Richardsson rekstrarstjóri Bergs-Hugins og Sigurður Steinn Einarsson aðstoðarm. framkv.stjóra Síldarvinnslunnar. Ljósm. Friðrik J. ArngrímssonÞessa dagana er í mörgu að snúast hjá Bergi-Hugin, dótturfélagi Síldarvinnslunnar í Vestmannaeyjum, og koma fjögur skip þar við sögu. Hin nýja Vestmannaey hefur verið á Akureyri þar sem verið er að ganga frá millidekki skipsins og er gert ráð fyrir að því verki verði lokið í næstu viku. Þá mun skipið þegar halda til veiða. Í Aukra í Noregi er verið að ljúka við prófanir á búnaði nýrrar Bergeyjar og mun skipið væntanlega verða afhent Bergi-Hugin um miðja næstu viku. Þegar heim verður komið mun Bergey halda til Akureyrar þar sem Slippurinn mun ganga frá millidekkinu rétt eins og í Vestmannaey. Gamla Bergey, sem fengið hefur nafnið Runólfur, var afhent nýjum eiganda í gær en það er Guðmundur Runólfsson hf. í Grundarfirði sem fest hefur kaup á skipinu. Eina skipið af þeim fjórum sem hér koma við sögu og er á veiðum er Smáey. Smáey landaði fullfermi á Seyðisfirði sl. mánudag og aftur í gær.
 
Arnar Richardsson, rekstrarstjóri Bergs-Hugins, segir að verkefnin að undanförnu hafi verið óvenju fjölbreytt og þessum verkefnum hefur verið sinnt óvenju víða; í Vestmannaeyjum, í Noregi, á Akureyri og síðan fyrir austan þar sem Smáey hefur verið að veiðum. „Það hefur verið í býsna mörg horn að líta,“ segir Arnar.
 
 
 
 
 
 

Góður afli hjá Gullver

Gullver NS. Ljósm. Ómar BogasonGullver NS. Ljósm. Ómar BogasonÍsfisktogarinn Gullver NS landaði á Seyðisfirði í gær. Aflinn var 105 tonn, uppistaðan þorskur en einnig dálítið af ufsa, ýsu og karfa. Heimasíðan ræddi við Steinþór Hálfdanarson skipstjóra og spurði hvort auðvelt væri að finna þorskinn um þessar mundir. „Það hefur ekki verið þannig, en það virðist vera að breytast núna. Þorskurinn hélt sig á takmörkuðu svæði hér eystra, aðallega á Glettinganesflaki og Tangaflaki en nú er hægt að nálgast hann víðar. Það er ekki ósennilegt að síldin hérna út af Austfjörðunum hafi áhrif á hegðun þorskins. Annars hefur okkur gengið ágætlega að ná í þorsk og það hefur verið dálítið af ýsu í bland við hann, en erfiðlega hefur hins vegar gengið að finna ufsann. Þessi túr var ekki langur eða tæpir fjórir sólarhringar höfn í höfn. Við byrjuðum í Lónsbugtunni, vorum síðan lítilsháttar í Berufjarðarál en megnið af þorskinum var tekið í Seyðisfjarðardýpinu. Veðrið hefur verið indælt að undanförnu og segja má að þetta hafi almennt verið þægilegt,“ segir Steinþór.

Nýja Bergey í prufusiglingum

Nýja Bergey VE í prufusiglingu sl. sunnudag. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonNýja Bergey VE í prufusiglingu sl. sunnudag.
Ljósm. Guðmundur Alfreðsson
Ný Bergey VE er í smíðum hjá skipasmíðastöðinni Vard í Aukra í Noregi fyrir Berg-Hugin, dótturfélag Síldarvinnslunnar. Gert er ráð fyrir að skipið verði afhent kaupanda hinn 1. október nk. Þessa dagana hefur skipið verið í prufusiglingum og búnaður þess prófaður. Að sögn Guðmundar Alfreðssonar hafa allar prófanir gengið vel. „Það var prufusiglt á laugardag og aftur á sunnudag. Á sunnudag var allur búnaður prófaður að undanskildum spilbúnaði. Næstkomandi föstudag verður síðan væntanlega farið í veiðarfæraprufu og þá verður allur búnaður sem tengist veiðarfærunum prófaður. Þetta hefur allt gengið mjög vel hingað til og ég á ekki von á öðru en að svo verði áfram,“ segir Guðmundur.
 
Bergey VE er systurskip Vestmannaeyjar VE sem kom ný til landsins í júlímánuði sl. Skipasmíðastöðin Vard hefur verið að smíða sjö skip sömu gerðar fyrir íslensk útgerðarfyrirtæki. Skipin eru 28,9 m að lengd, 12 m að breidd og 611 brúttótonn að stærð.

Samfelld síldarvinnsla

Börkur NK siglir inn Norðfjörð í morgun með 1.470 tonn af eðalsíld. Ljósm. Smári GeirssonBörkur NK siglir inn Norðfjörð í morgun með 1.470 tonn af eðalsíld. Ljósm. Smári GeirssonVinnsla á síld hefur verið samfelld í fiskiðjuveri Síldarvinnslunnar í Neskaupstað undanfarna daga. Lokið var við að vinna 1230 tonn úr Berki NK upp úr hádegi á laugardag og þá var Beitir NK kominn til hafnar með 1270 tonn. Hófst vinnsla strax úr honum. Börkur hélt til veiða strax að löndun lokinni og var kominn að landi í morgun með 1470 tonn. Heimasíðan ræddi við Hálfdan Hálfdanarson skipstjóra á Berki og spurði hann hvort síldin héldi sig alltaf á sömu slóðum. „Já, hún gerir það. Við fengum þennan afla í fimm holum innarlega á Héraðsflóanum. Við toguðum afar stutt og vorum ekkert að flýta okkur. Lengsta holið var tveir tímar og það stysta 20 mínútur og við gáfum okkur góðan tíma á milli hola. Menn þurfa að gæta að sér því það er hætta á að fá allt of mikið. Það er gríðarlega mikið af síld á þessum slóðum og hún virðist kunna vel við sig þarna. Síldin er afar falleg og hún er stærri en í síðasta túr eða yfir 400 grömm. Hún er líka átulaus og sterk og afar góð til vinnslu. Þetta verður ekki mikið þægilegra. Við erum að veiða við bæjardyrnar í blíðuveðri dag eftir dag. Og frá miðunum til Norðfjarðarhafnar voru 47 mílur þegar við hættum veiðum núna. Þetta er alger veisla,“ segir Hálfdan.

Öryggisstjórar sjávarútvegsfyrirtækja þinga í Neskaupstað

Öryggisstjórar í vélarúmi Beitis NK. Ljósm. Jóhann Pétur GíslasonÖryggisstjórar í vélarúmi Beitis NK.
Ljósm. Jóhann Pétur Gíslason
Sl. miðvikudag héldu öryggisstjórar sjávarútvegsfyrirtækja fund í Neskaupstað. Megintilgangur fundarins var að uppfæra öryggishandbók fiskiðnaðarins en auk þess var fjallað um ýmis mál sem tengjast öryggi starfsfólks sjávarútvegsfyrirtækja. Árið 2017 komu Samtök fyrirtækja í sjávarútvegi (SFS) á fót öryggisráði og var fundurinn í Neskaupstað liður í starfsemi þess. Hrefna Karlsdóttir hjá SFS er verkefnastjóri öryggisráðsins. Til fundarins í Neskaupstað komu öryggisstjórar og öryggisfulltrúar frá sjö stórum sjávarútvegsfyrirtækjum og til að fræðast frekar um fundinn var rætt við Björn Halldórsson öryggisstjóra Þorbjarnar í Grindavík. Björn var fyrst spurður hvort fundurinn hefði ekki heppnast vel. „Jú, hann heppnaðist frábærlega og það var tekið afskaplega vel á móti okkur í Neskaupstað. Auk þess að funda um öryggishandbókina skoðuðum við fiskiðjuver Síldarvinnslunnar og uppsjávarskipið Beiti undir leiðsögn Guðjóns B. Magnússonar öryggisstjóra Síldarvinnslunnar. Þá skoðuðum við hafnarmannvirkin í Neskaupstað og fræddumst um söguna. Loks var haldið í Safnahúsið og söfnin skoðuð auk þess sem Gunnþór B. Ingvason framkvæmdastjóri Síldarvinnslunnar fræddi okkur um sögu fyrirtækisins. Þetta var allt afar fróðlegt og gagnlegt fyrir okkur gestina,“ segir Björn.
 
Björn upplýsir að sífellt meiri áhersla sé lögð á öryggismál hjá sjávarútvegsfyrirtækjum og öryggisstjórar eða öryggisfulltrúar séu starfandi hjá mörgum þeirra. „Það eru öryggisstjórar eða öryggisfulltrúar stærri fyrirtækjanna sem leiða þá vinnu sem fer fram á sviði öryggismála en hins vegar geta öll sjávarútvegsfyrirtæki notfært sér hana. Þannig er öryggishandbók fiskiðnaðarins aðgengileg öllum. Þó svo að sjávarútvegsfyrirtækin eigi í samkeppni þá eru forsvarsmenn þeirra sammála um að öryggismálin séu hafin yfir allt slíkt. Meginverkefnið á sviði öryggismálanna er að auka öryggi og fækka slysum. Þannig er skipulega farið yfir öll slys og óhöpp sem eiga sér stað og reynt að læra af þeim og tryggja að þau gerist ekki aftur. Á vettvangi öryggisráðsins reyna menn að læra hver af öðrum. Í öryggisráðinu eru fjórir fundir á ári en auk þess eru öryggisstjórarnir í góðu sambandi þess á milli. Það er ávallt mikilvægt fyrir öryggisstjórana að hittast augliti til auglitis. Slíkir fundir, eins og fundurinn í Neskaupstað, skila miklu meiri árangri en símafundir eða fundir sem byggja á tölvusamskiptum“ segir Björn Halldórsson.  

Bergey er orðin blá

Bergey VE er orðin blá. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonBergey VE er orðin blá. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonBergey VE hefur verið seld Guðmundi Runólfssyni hf. í Grundarfirði og verður skipið afhent hinum nýja eiganda á næstu dögum og mun það fá nafnið Runólfur.
 
Bergey var smíðuð í Póllandi árið 2007 fyrir Berg-Hugin, dótturfélag Síldarvinnslunnar í Vestmannaeyjum, og hefur útgerð skipsins ávallt gengið mjög vel.
 
Síðustu daga hefur skipið verið í slipp í Vestmannaeyjum þar sem gengið hefur verið frá því til afhendingar. M.a. var málað yfir rauða litinn sem ávallt hefur prýtt Bergey og er hún nú orðin blá.
 
Ný Bergey, sem er í smíðum hjá skipasmíðastöðinni Vard í Aukra í Noregi, verður væntanlega afhent Bergi-Hugin hinn 26. september nk.

Rússneska kvikmyndavikan teygir anga sína til Neskaupstaðar

Rússneska kvikmyndavikan teygir anga sína til NeskaupstaðarUm þessar mundir er rússnesk kvikmyndavika haldin í sjöunda sinn á Íslandi. Kvikmyndavikan er að þessu sinni tileinkuð 75 ára afmæli stjórnmálasambands Rússlands og Íslands. Á kvikmyndavikunni eru myndir sýndar í Bíó Paradís í Reykjavík en einnig er boðið upp á sýningar á Ísafirði, Sauðárkróki, Siglufirði, Vopnafirði, Höfn og í Neskaupstað.
 
Í Neskaupstað verður gamanmyndin Hamingjan er... sýnd klukkan 16 sunnudaginn 22. september og er enginn aðgangseyrir greiddur. Um er að ræða nýja mynd sem hefur hlotið lof gagnrýnenda. Myndin verður sýnd með rússnesku tali og enskum texta.
 
Rússneski sendiherrann, Anton Vasiliev, og Tatiana Khalyapina, menningarfulltrúi í sendiráðinu, heimsóttu Síldarvinnsluna í júlímánuði sl. og þá var einmitt fjallað um að rússneska kvikmyndavikan myndi teygja anga sína til Neskaupstaðar. Síldarvinnslan hefur alla tíð átt afar ánægjuleg samskipti við Rússa enda hefur Rússland löngum verið einn af traustustu mörkuðunum fyrir íslenskar sjávarafurðir. Í heimsókn sendiherrans var sérstaklega rætt um það viðskiptabann sem nú ríkir á milli ríkjanna og hve mikilvægt væri að aflétta því. Þá var sagan rædd í heimsókn sendiherrans og rifjuð upp hugmyndafræðileg tengsl Moskvu og Litlu-Moskvu.
 
Hið svonefnda Rússabann hefur lokað á sölu á frystum sjávarafurðum til Rússlands en þar hefur verið einhver mikilvægasti markaður íslenskra fyrirtækja fyrir síld, loðnu og fleiri sjávarafurðir. Mörg íslensk sjávarútvegsfyrirtæki og starfsfólk þeirra hafa orðið fyrir miklum skaða vegna bannsins, einkum þau fyrirtæki sem veiða og vinna uppsjávartegundir.  Bannið leiddi til mikils verðfalls viðkomandi afurða og hætta er á að markaðirnir tapist endanlega ef það dregst mjög á langinn. Það er afar mikilvægt fyrir íslenskan sjávarútveg að hlutaðeigandi ríkjum auðnist að leysa þau deiluefni sem leiddu til bannsins og eðlilegt viðskiptasamband með sjávarafurðir verði tekið upp á ný.  
 
Vill Síldarvinnslan hvetja Norðfirðinga og Austfirðinga alla til að sækja kvikmyndasýninguna á sunnudag og mun fyrirtækið bjóða upp á síldarsmárétti að henni lokinni.

Mikil síld á ferðinni

Börkur NK. Ljósm. Hákon ErnusonBörkur NK. Ljósm. Hákon ErnusonÞað hefur verið góð síldveiði skammt austur af landinu að undanförnu og hafa skipin verið að fá stór hol eftir að hafa dregið stutt. Dæmi um það er að Beitir NK fékk 1.320 tonn eftir að hafa dregið í 40 mínútur. Síldin sem fæst er stór og góð og hentar mjög vel til vinnslu. Börkur NK lét nýlega úr höfn í Neskaupstað en bíður með að hefja veiðar. Hálfdan Hálfdanarson skipstjóri segir að nauðsynlegt sé að stýra veiðunum í samræmi við framleiðslugetu fiskiðjuvers Síldarvinnslunnar. „Við lönduðum 600 tonnum af makríl en síðan var 1.320 tonnum af síld landað úr Beiti og nú er verið að vinna rúmlega 1.200 tonn úr Margréti EA. Þetta eru stórir farmar og það tekur 30-36 klukkustundir að vinna hvern farm. Það hefur yfirleitt verið auðvelt að ná í síldina að undanförnu. Lóðningarnar hafa verið sterkar og þær hlaupa saman annað slagið. Nú líður væntanlega að því að síldin fari að ganga frá landinu og þá þarf að elta hana austur í haf. Síldin sem fengist hefur hér austur af landinu að undanförnu er stór og yfir 380 grömm að þyngd að meðaltali. Þetta er ábyggilega úrvalssíld til vinnslu. Heyrst hefur að færeysk skip séu að veiða síld hér norður í hafinu sem er enn stærri, eða um 450 grömm. Það virðist vera mikil síld á ferðinni hér við land núna,“ segir Hálfdan.

Einum of mikið af því góða

Beitir NK fékk 1.320 tonn af síld í einu holi á Héraðsflóa í gær. Ljósm. Helgi Freyr ÓlasonBeitir NK fékk 1.320 tonn af síld í einu holi á Héraðsflóa í gær. Ljósm. Helgi Freyr ÓlasonBeitir NK kastaði á síldarmiðunum austur af landinu um hádegi í gær. Dregið var í um 40 mínútur og reyndist aflinn vera 1.320 tonn. Sturla Þórðarson skipstjóri segir að þarna hafi verið mikla síld að sjá. „Þetta var einum of mikið af því góða hjá okkur. Við viljum helst ekki fá svona mikinn afla í holi. Við viljum frekar smærri skammta. Þetta fékkst á Héraðsflóanum um 16 mílur út af Glettingi. Það voru 32 mílur frá veiðistaðnum í Norðfjarðarhöfn. Þetta er fínasta síld og meðalþyngdin er 385 grömm. Síldin fer auðvitað öll til manneldisvinnslu. Það var bara eitt skip að veiðum þarna auk okkar; Aðalsteinn Jónsson SU. Nú eru hins vegar fjórir bátar á leiðinni af makrílmiðunum í Síldarsmugunni á síldarmiðin. Það eru einungis fáir bátar eftir í Smugunni og enn er leitað að makríl en árangurinn hefur verið lítill upp á síðkastið,“ segir Sturla.
 

Makríll og síld til skiptis

Margrét EA að landa 1100 tonnum til vinnslu. Helmingur aflans var makríll og helmingurinn síld. Ljósm. Smári GeirssonMargrét EA að landa 1100 tonnum til vinnslu. Helmingur aflans var makríll og helmingurinn síld.
Ljósm. Smári Geirsson
Í fiskiðjuveri Síldarvinnslunnar í Neskaupstað er þessa dagana ýmist unninn makríll eða síld. Aðfaranótt sunnudags var lokið við að vinna 1.200 tonna síldarfarm úr Berki NK og að því loknu hófst vinna á 370 tonnum af makríl úr Beiti NK. Þá var röðin komin að Margréti EA sem kom með 1.100 tonn, helmingurinn makríll og helmingurinn síld. Skipið kom við á síldarmiðunum austur af landinu á leið af makrílmiðunum. Þá var röðin komin að Beiti NK á ný en hann kom með 1.200 tonn af síld sem nú er verið að vinna. Bjarni Ólafsson AK er síðan á landleið með tæplega 500 tonn af makríl og Börkur NK kemur í kjölfar hans með tæplega 600.

 

 

 

 

 

Undirflokkar