Nýliðið kvótaár var gott hjá togurunum

Gullver NS landar á Seyðisfirði. Ljósm. Þorgeir BaldurssonGullver NS landar á Seyðisfirði. Ljósm. Þorgeir BaldurssonTogarar Síldarvinnslunnar og dótturfélagsins Bergs-Hugins í Vestmannaeyjum öfluðu vel á nýliðnu kvótaári. Segja má að afli þeirra hafi verið tiltölulega jafn og góður allt árið. Þrír togaranna hafa aldrei aflað meira en á síðasta ári og afli fjórða skipsins var svipaður og árið á undan. Þrír togaranna eru ísfisktogarar en Blængur NK er frystitogari. Aflinn var sem hér segir á kvótaárinu 2018 – 2019 og er afli kvótaársins 2017-2018 birtur til samanburðar:
 
                                           2017- 2018                                   2018-2019
Gullver NS                               5.739                                           6.232
Bergey VE                               5.055                                           5.589
Vestmannaey VE                     4.883                                           4.878
Blængur NK                             5.500                                            6.330
   
Arnar Richardsson, rekstrarstjóri Bergs-Hugins, segir að skip félagsins hafi fiskað meira í nánast hverjum mánuði á nýliðnu kvótaári en árið á undan. Hann tekur þó fram að Vestmannaey hafi verið frá veiðum um tíma vegna viðhalds. Þá segir hann að afli skipanna á nýliðnu kvótaári sé sá mesti í sögu Bergs-Hugins, en afli á kvótaárinu 2017-2018 hafi verið sá mesti áður. 
 
Fiskur snyrtur um borð í frystitogaranum Blængi NK. Ljósm. Hreinn SigurðssonFiskur snyrtur um borð í frystitogaranum Blængi NK.
Ljósm. Hreinn Sigurðsson
Rúnar L. Gunnarsson, skipstjóri á Gullver, segir að skipið hafi aldrei aflað meira en á kvótaárinu sem var að líða. Áður hafi aflinn verið mestur árið á undan. Hann segir að veiðin hafi verið tiltölulega jöfn en aflaaukningin á milli kvótaára á Gullver felist helst í auknum ufsaafla. Ufsaaflinn hafi verið um 500 tonnum meiri en kvótaárið á undan.  
 
Theodór Haraldsson, skipstjóri á Blængi, segir að veiðar skipsins hafi gengið vel á kvótaárinu sem var að líða og eins hafi vinnslan um borð í skipinu gengið ágætlega. Á Blængi er lögð áhersla á að veiða ufsa og karfa en á nýliðnu ári var veitt meira af ýsu en áður. Þá hafði það mikil áhrif að Blængur veiddi rúmlega 1.500 tonn af þorski í Barentshafinu á um 30 dögum í júní og júlí sl. Blængur hefur aldrei fiskað jafn mikið og á nýliðnu kvótaári.
 
 
 
 
 

Bergey kveður

Landað úr Bergey VE í síðasta sinn undir merkjum Bergs-Hugins. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonLandað úr Bergey VE í síðasta sinn undir merkjum
Bergs-Hugins. Ljósm. Guðmundur Alfreðsson
Ísfisktogarinn Bergey VE landaði í síðasta sinn undir merkjum Bergs-Hugins í Vestmannaeyjum sl. sunnudag. Aflinn var 65 tonn, mest ufsi og karfi. Skipið fer væntanlega í slipp síðar í dag en það verður afhent nýjum eiganda í næstu viku. Það er Guðmundur Runólfsson hf. í Grundarfirði sem hefur fest kaup á skipinu.
 
Bergey var smíðuð fyrir Berg-Hugin í Gdynia í Póllandi árið 2007 og er skipið 486 brúttótonn að stærð. Systurskip Bergeyjar er Smáey VE sem áður bét Vestmannaey.
 
Ný Bergey er í smíðum í Noregi og verður hún afhent Bergi-Hugin síðar í þessum mánuði. Nýja Bergey er systurskip nýju Vestmannaeyjar sem kom til landsins í júlímánuði sl.
 
Snorri Þór Guðmundsson stýrimaður fylgist með síðustu lönduninni. Ljósm. Guðmundur AlfreðssonSnorri Þór Guðmundsson stýrimaður fylgist með síðustu lönduninni. Ljósm. Guðmundur Alfreðsson
 
Tveir menn hafa verið í áhöfn Bergeyjar frá upphafi. Það eru Jón Valgeirsson skipstjóri og Ríkharður Stefánsson matsveinn. Heimasíðan ræddi við Jón og spurði hvort ekki væri erfitt að kveðja Bergeyna. „Jú, blessaður vertu. Maður mun eiga góðar minningar um þetta skip. Ég var stýrimaður á Bergey frá upphafi til ársins 2014 en tók þá við sem skipstjóri og það hefur bara gengið vel. Skipið er afar vel heppnað í alla staði. Það hefur fiskast vel á það og það hefur farið vel með mannskapinn. Síðustu árin, eða eftir að Síldarvinnslan eignaðist útgerðina, hefur meiri kvóti verið til ráðstöfunar og það hefur alltaf tekist ágætlega að ná honum. Ég held að öll áhöfnin sakni skipsins en um leið eru menn fullir tilhlökkunar að taka á móti nýju skipi. Nýja Bergeyjan verður einkar glæsileg og það er alltaf gaman að fá nýtt skip í hendurnar,“ segir Jón. 

„Rosalega flott síld“

Ni SILD

                Lokið var við að vinna 800 tonn af síld úr Bjarna Ólafssyni AK í fiskiðjuveri Síldarvinnslunnar í Neskaupstað í morgun. Um líkt leyti kom Börkur NK með 1150 tonn af síld sem fékkst í þremur holum norðan í Glettinganesflakinu. Hálfdan Hálfdanarson, skipstjóri á Berki, segir að þarna hafi mikil síld verið á ferðinni. „Það var mikið að sjá og afar sterkar torfur. Við vorum einungis í 10 klukkutíma á miðunum þannig að veiðin gekk vel. Síðan tekur um það bil þrjá tíma að sigla í land þannig að þetta er afskaplega þægilegt,“ segir Hálfdan.

                Jón Gunnar Sigurjónsson, yfirverkstjóri í fiskiðjuverinu, segir að síldin sem nú berst að landi sé úrvalshráefni. „Þetta er rosalega flott síld. Hún gerist ekki flottari. Síldin fer öll í vinnslu og meðalvigtin er 385 grömm. Þá er nánast engin áta í henni. Vinnslan gengur afar vel þannig að þetta er allt með albesta móti,“ segir Jón Gunnar.

Gullver og Smáey lönduðu á Seyðisfirði í gær

          Seyðis 5.9Gullver NS og Smáey VE landa framan við frystihúsið á Seyðisfirði í gær. Ljósm.: Þorgeir Baldursson.

     

Ísfisktogararnir Gullver NS og Smáey VE lönduðu báðir fullfermi á Seyðisfirði í gær. Afli Gullvers var 105 tonn og var þorskur og ýsa uppistaðan. Afli Smáeyjar var um 70 tonn og samanstóð hann af ýsu, þorski og ufsa. Var þetta fyrsta veiðiferð beggja skipa á nýju kvótaári.

                Rúnar L. Gunnarsson, skipstjóri á Gullver, segir að veiðiferðin hafi gengið vel. „Það má segja að þetta nýja kvótaár hafi byrjað afar vel. Við vorum að veiðum á Glettinganes- og Tangaflaki og aflinn var góður allan tímann. Við komum inn um hádegi í gær og það var haldið til veiða strax að löndun lokinni klukkan 10 í gærkvöldi,“ segir Rúnar.

                Hilmar Jón Stefánsson, skipstjóri á Smáey, tekur undir með Rúnari og segir að nýtt kvóaár byrji vel. „Í þessum túr vorum við að veiða á Mýragrunni, Utanfótar og á Tangaflaki og vorum ágætlega sáttir við aflann. Það var haldið á ný til veiða strax og löndun lauk,“ segir Hilmar Jón.

                Þess skal getið að Bergey VE, systurskip Smáeyjar, landaði fullfermi í Vestmannaeyjum í gær og var uppistaða aflans ýsa og karfi. Að sögn Jóns Valgeirssonar skipstjóra fékkst aflinn á Mýragrunni og á Breiðamerkurdýpi.

                Í frystihúsinu á Seyðisfirði er lögð áhersla á vinnslu á ufsa um þessar mundir.

„Það er óhemja af síld hérna“

BO april 2018 HE

Bjarni Ólafsson AK. Ljósm: Hákon Ernuson

                Það hefur hægst mikið á makrílveiðinni í Smugunni og nú eru skipin að leita í bölvuðum kalda. Lokið var við að landa 800 tonnum úr Bjarna Ólafssyni AK í Neskaupstað í gær og í gærkvöldi kom Börkur NK með 860 tonn sem verið er að vinna. Þá er Hákon EA að landa fullfermi af frosnum makríl.

                Að löndun lokinni lét Bjarni Ólafsson úr höfn og var honum ætlað að veiða síld austur af landinu. Þær fréttir bárust síðan í morgun að skipið hefði tekið eitt stutt hol og fengið hvorki meira né minna en 800 tonn. Heimasíðan hafði samband við Gísla Runólfsson skipstjóra og spurði fyrst hvar síldin hefði fengist. „Við fengum þetta norðan í Glettinganesgrunni og það var einungis dregið í rúman klukkutíma. Það er óhemja af síld hérna. Þetta hol gaf 800 tonn og ég man ekki eftir því að hafa fengið svona mikið í holi þegar dregið er í svona stuttan tíma. Þetta hol var fyrsta holið með nýju trolli frá Hampiðjunni og það reyndist svo sannarlega vel. Þetta er stór og falleg síld og hún ætti að henta ágætlega til vinnslu. Við þetta bætist að veiðisvæðið er einungis í þriggja klukkustunda siglingarfjarlægð frá Norðfirði. Þetta getur ekki verið betra. Við fréttum líka af síld norðar og segja má að þetta sé hefðbundið síldarsvæði á haustin. Við erum lagðir af stað til Neskaupstaðar og verðum þar um tvöleytið,“ segir Gísli.

Stelpurnar á Blængi

Stelpurnar á blængi

Lísa Margrét Rúnarsdóttir og Elísabet Líf Theodórsdóttir á vinnlsudekki Blængs NK.  Ljósm. Hreinn Sigurðsson.

Frystitogarinn Blængur NK kom til Neskaupstaðar sl. laugardag að aflokinni 26 daga veiðiferð. Að sögn Theodórs Haraldssonar skipstjóra var fyrstu dagana verið að veiðum fyrir austan land en síðan haldið vestur og mest veitt á Halanum og Deildargrunni. Aflinn í veiðiferðinni var 534 tonn upp úr sjó, mest ýsa og ufsi. Aflaverðmætið er 192 milljónir þannig að hásetahlutur er rétt tæpar tvær milljónir króna. Í veiðiferðinni var fjölbreyttri framleiðslu sinnt en vörunúmerin reyndust vera 68 talsins þegar haldið var í land.

                Það er ekki algengt að konur séu í áhöfnum íslenskra togara en í þessari veiðiferð voru tvær stúlkur um borð í Blængi. Önnur þeirra, Lísa Margrét Rúnarsdóttir, var að fara í sína þriðju veiðiferð á Blængi, en hún fór í tvær á árinu 2018. Hin stúlkan, Elísabet Líf Theodórsdóttir, var að fara í sína fyrstu veiðiferð. Lísa Margrét er 21 árs að aldri en Elísabet er 18 ára.

                Tíðindamaður heimasíðunnar fór og ræddi við þær Lísu og Elísabetu þegar Blængur lagðist að bryggju skömmu fyrir hádegi sl. laugardag. Voru þær stöllur hinar hressustu en báðar höfðu þær alla veiðiferðina unnið á vinnsludekkinu. Töluðu þær um að það hefði verið gott að vera tvær saman um borð innan um 24 karlmenn þó alls ekki væri neitt yfir þeim að kvarta.

                Lísa Margrét segir að hún búi að þeirri reynslu sem hún aflaði sér um borð í Blængi í fyrra, þó hver veiðiferð hafi sín sérstöku einkenni. „ Í fyrra var ég á skipinu frá því í ágúst og fram í október. Seinni túrinn var 40 dagar og mér fannst hann vera dálítið langur. Þá vann ég bæði í vinnslunni og úti á dekki og það var mikil og góð reynsla fyrir mig. Fyrir Blængstekjurnar í fyrra fór ég í heimsreisu og heimsótti 15 lönd í byrjun þessa árs. Það var alveg stórkostlegt og víkkar sjóndeildarhringinn. Í þessum túr var ég í vinnslunni allan tímann. Stundum er sú vinna einhæf og dálítið erfið. Það getur tekið á að standa í 8 tíma og snyrta ýsu. En þetta eru störf sem allir um borð vinna af metnaði – allir leggjast á eitt um að vinna vel og ná sem mestum verðmætum út úr aflanum. Auðvitað eru dagarnir miserfiðir, en sumum finnst hvað erfiðast að vera fastir um borð í skipi í misgóðu sambandi við umheiminn. Það er yndislegt að lokinni vakt að geta farið í heita pottinn og slappað hressilega af. Að lokinni langri veiðiferð eru menn ósköp fegnir að vera komnir í land, en mín reynsla er sú að eftir 3-4 daga í landi er manni farið að langa út á sjó á ný. Það er eitthvað heillandi við þetta starf og andinn um borð skiptir þá miklu máli. Yfirleitt eru allir um borð í Blængi hreint dásamlegir við mann. Þess er vandlega gætt að manni líði vel. Ég þekki auðvitað marga úr áhöfninni frá því í fyrra og nýt þess vel. Mér finnst afar líklegt að ég sækist eftir því að komast aftur um borð í Blæng síðar, en nú bíða mín önnur spennandi verkefni,“ segir Lísa Margrét.

                Fram kom í spjallinu við Lísu að eftir örfáa daga muni hún halda til Slóvakíu og hefja þar nám í læknisfræði. Hún hefur áður lokið tveimur árum í hjúkrunarfræði og mikið starfað á heilbrigðisstofnunum. "Það skiptir miklu máli fyrir mig tekjulega að hafa fengið þennan túr á Blængi því launin fyrir hann jafngilda fjögurra mánaða starfi á sjúkrahúsi,“ segir Lísa Margrét.

Blængur Nk

Blængur NK kemur til hafnar sl. laugardag.    Ljósm. Anna Bergljót Sigurðardóttir.

                Eins og fyrr greinir var Elísabet Líf að fara í sína fyrstu veiðiferð og því lá beint við að spyrja hvort hún hefði lengi haft áhuga á því að fara á sjó. „Ég held ég hafi verið 16 ára þegar ég tilkynnti fólki það að ég ætlaði mér að reyna að komast á sjó þegar ég næði 18 ára aldri. Ég hef vanist því að hlusta á umræður um sjómennsku enda er pabbi skipstjóri á Blængi. Það höfðu ýmsir litla trú á því að ég myndi standa mig á sjónum og það gerði mig enn ákveðnari í að prófa sjómennskuna. Loksins kom að því að það gafst tækifæri til að fara túr á Blængi og ég greip það og sé ekki eftir því. Fyrstu dagarnir voru dálítið erfiðir og ég var smásjóveik en sjóveikin rjátlaðist fljótt af mér og þá varð allt betra. Ég vann allan túrinn við snyrtingu á fiski og það er dálítið einhæf vinna og þreytandi og því er mikilvægt að geta slappað af á frívöktum og þar gegnir heiti potturinn um borð lykilhlutverki. Stundum var svolítið erfitt að vakna á vaktina og það þurfti að venjast vaktavinnunni um borð. Ég hafði ekki mikið hugsað fyrirfram um það hvernig væri að koma inn í samfélagið um borð í svona skipi, en staðreyndin er sú að strákarnir tóku afar vel á móti mér og svo var líka gott að hafa Lísu í túrnum. Strákarnir eru ofboðslega ljúfir og góðir, en þeir bulla mikið og það er staðreynd að bullið jókst eftir því sem leið á túrinn. Það var afar skemmtilegt að upplifa sjómennskuna og ég get svo sannarlega hugsað mér að fara aftur. Þetta gefur mér ákveðna reynslu og er lærdómsríkt ásamt því að tekjurnar eru hreint út sagt frábærar og bæta sumarhýruna með byltingarkenndum hætti,“ segir Elísabet Líf.

                Elísabet Líf er að hefja sitt þriðja ár á náttúrufræðibraut í Verkmenntaskóla Austurlands og næstu mánuðirnar verða helgaðir náminu.

                Blængur mun halda kvenmannslaus til veiða á ný annað kvöld.