Vestmannaey VE og Bergey VE endurnýjaðar

Representatives of VARD and the Icelandic shipowners

Frá undirritun samninga um smíði skipanna sjö. Frá vinstri: Hjörvar Kristjánsson (Samherji), Ásgeir Gunnarsson (Skinney – Þinganes), Aðalsteinn Ingólfsson (Skinney – Þinganes), Gunnþór Ingvason (Síldarvinnslan), Guðmundur Alfreðsson (Bergur-Huginn), Geir Larsen (VARD), Freyr Njálsson (Gjögur), Grétar Sigfinnsson (Síldarvinnslan), Arnet Rindaroy (VARD) og Ingi Jóhann Guðmundsson (Gjögur).

Undirritaður hefur verið samningur um smíði á tveimur nýjum togskipum fyrir útgerðarfélagið Berg-Hugin ehf. í Vestmannaeyjum en Bergur-Huginn er dótturfyrirtæki Síldarvinnslunnar hf. Skipunum er ætlað að leysa af hólmi Vestmannaey VE og Bergey VE og verður heimahöfn þeirra í Vestmannaeyjum. Áætlað er að smíði hvors skips taki 14 mánuði og er gert ráð fyrir að fyrra skipið verði afhent kaupanda í marsmánuði 2019 og hið síðara í maí 2019.

                Alls undirrituðu fulltrúar fjögurra íslenskra útgerðarfyrirtækja samninga um smíði á sjö samskonar skipum. Auk skipanna sem smíðuð verða fyrir útgerðarfélagið Berg-Hugin verða tvö skip smíðuð fyrir Gjögur, tvö fyrir Skinney – Þinganes og eitt fyrir Útgerðarfélag Akureyringa.

VARD 8 08 for Icelandic shipowners

Tölvugerð mynd af skipunum sjö sem samið var um smíði á. Lengst til vinstri eru tvö skip í litum Gjögurs, síðan kemur skip Útgerðarfélags Akureyringa, þá tvö skip Skinney-Þinganes og loks skip Bergs-Hugins.

                Nýju skipin eru smíðuð af VARD í Noregi og fyrirkomulag og val á búnaði er unnið í samstarfi við útgerðirnar. Skipin verða 28,95 m að lengd og 12 m að breidd. Í skipunum verða tvær aðalvélar með tveimur skrúfum. Ný kynslóð rafmagnsspila verða í skipunum frá Seaonics.

                Þessi nýju systurskip verða vel búin í alla staði og í þeim verða íbúðir fyrir 13 manns. Þau munu taka 244 x 460 lítra kör í lest (um 80 tonn af ísuðum fiski). Við hönnun skipanna hefur verið vandlega hugað að allri nýtingu á orku.

Við hönnun á vinnsludekki verður höfð að leiðarljósi vinnuaðstaða sjómanna, öflug kæling og góð meðhöndlun á fiski. Horft verður til þeirra gæða og reynslu sem íslenskir framleiðendur búa yfir á smíði vinnslubúnaðar.

                Það var Gunnþór B. Ingvason framkvæmdastjóri Síldarvinnslunnar sem undirritaði samninginn fyrir hönd dótturfyrirtækisins en Eyvindur Sólnes lögmaður á Lex lögmannsstofu aðstoðaði útgerðirnar við gerð samninganna. Um samningana hafði Gunnþór eftirfarandi að segja:

„Ástæða þess að ákveðið var að semja við VARD er sú að um er að ræða öflugt fyrirtæki, þar sem ferlið frá hönnun skips til afhendingar á fullbúnu skipi er á hendi sama aðila.  Því er aðeins við einn aðila að semja.“

                Síðastliðið sumar kynnti Síldarvinnslan þau áform sín að endurnýja allan ísfisktogaraflota fyrirtækisins og er þessi nýsmíðasamningur fyrsti áfangi þess viðamikla verkefnis.

 

Capture

Þannig munu ný Vestmannaey og Bergey líta út.

Mettúr hjá Blængi

Blængur NK. Ljósm. Hákon ErnusonBlængur NK. Ljósm. Hákon ErnusonFrystitogarinn Blængur NK kom til Neskaupstaðar í morgun að afloknum mettúr. Skipið hélt í veiðiferðina 1. nóvember sl. og millilandaði í Neskaupstað 14. nóvember. Aflinn í túrnum var 800 tonn upp úr sjó að verðmæti 162 milljónir króna, en meginhluti aflans var ufsi. Theodór Haraldsson skipstjóri segir að vel hafi veiðst allan túrinn en veðrið hafi hins vegar verið leiðinlegt. „Þetta er mettúr hjá okkur bæði hvað varðar afla og aflaverðmæti. Í sannleika sagt gekk allt ótrúlega vel hjá okkur þrátt fyrir veðrið. Veðurfarið var eins og það getur orðið verst á haustin, nánast enginn dagur undir 15 metrum á sekúndu. Við vorum svo til allan tímann að veiðum út af Austur- og Suðausturlandi nema þrjá daga á Reykjanesgrunni en við flúðum þangað vegna illviðris eystra. Nánast allan túrinn vorum við í ufsa og segja má að veiðar og vinnsla hafi gengið eins og best verður á kosið. Skipið hefur ótrúlega veiðigetu og við erum yfirleitt aldrei að draga allan sólarhringinn. Þá eru menn að venjast vinnsludekkinu og gengur vinnslan býsna vel. Við erum í sannleika sagt hæstánægðir með þennan túr sem nú var að ljúka, „ sagði Theodór.

Veiðum á Íslandssíld lokið

Beitir NK. Ljósm. Smári GeirssonBeitir NK. Ljósm. Smári GeirssonBeitir NK kom með tæplega 1.100 tonn af Íslandssíld til Neskaupstaðar í morgun og er veiðum á Íslandssíld þar með lokið hjá Síldarvinnsluskipunum í ár. Sturla Þórðarson skipstjóri á Beiti sagði að veður hefði truflað veiðar verulega í túrnum. „Þegar við komum vestur lágum við í tvo sólarhringa í vari við Reykjanes. Síðan hófust veiðar í misjöfnu veðri en staðreyndin er sú að það var lítið af síld að sjá. Við fengum aflann 50-80 mílur vestur af Reykjanesi. Nú eru þessar síldveiðar búnar í bili og kolmunnaveiðar eru næst á dagskrá,“ sagði Sturla.

Nokkur brot úr sögunni

Nokkur brot úr sögunniÍ tilefni af því að Síldarvinnslan verður 60 ára hinn 11. desember nk. munu birtast pistlar um sögu fyrirtækisins á heimasíðunni af og til út árið. Hér verða birt nokkur sögubrot.
 
 
  • Síldarverksmiðja Síldarvinnslunnar tók til starfa í júlímánuði 1958 en þá var reyndar byggingarframkvæmdum ekki fyllilega lokið. Á fyrsta starfsárinu tók verksmiðjan á móti 4.075 tonnum af síld og Neskaupstaður var kominn á kortið sem síldarbær. Mikið var rætt um hve umferð síldarbáta hefði aukist með tilkomu verksmiðjunnar og sérstaklega þótti tignarlegt að sjá þá sigla inn Norðfjörð drekkhlaðna.  Til samanburðar skal þess getið að Beitir NK, nýjasta uppsjávarskip Síldarvinnslunnar, getur komið með 3.200 tonn að landi í einni veiðiferð.

    Með tilkomu síldarverksmiðju Síldarvinnlsunnar  varð Neskaupstaður síldarbær.  Myndin sýnir löndunarbið síldarbáta sumarið 1963. Ljósm. Jóhann ZoёgaMeð tilkomu síldarverksmiðju Síldarvinnlsunnar varð
    Neskaupstaður síldarbær. Myndin sýnir löndunarbið
    síldarbáta sumarið 1963. Ljósm. Jóhann Zoёga

 

  •  Fyrst var tekið á móti loðnu í Neskaupstað árið 1968, en þá bárust 7.759 tonn til verksmiðju Síldarvinnslunnar. Í nokkur ár höfðu ýmsir velt því fyrir sér hvort ekki væri unnt að veiða loðnuna þegar hún gengi suður með Austfjörðum í þeim tilgangi að bæta nýtingu á fiskimjölsverksmiðjunum eystra. Hins vegar höfðu loðnuveiðar til þessa fyrst og fremst farið fram úti fyrir suðurströnd landsins og vestur af landinu og þá þótti of langt að sigla með aflann til Austfjarðahaf.

    Birtingur NK á landleið með fullfermi  af loðnu á vertíðinni 1968.  Ljósm. Magni KristjánssonBirtingur NK á landleið með fullfermi af loðnu
    á vertíðinni 1968. Ljósm. Magni Kristjánsson

  • Fyrsti hefðbundni skuttogari landsmanna var Barði NK sem Síldarvinnslan festi kaup á árið 1970. Barði hélt til veiða í fyrsta sinn 11. febrúar 1971. Fyrsta árið fiskaði Barði 3.040 tonn, aflaverðmæti hans var 40 milljónir króna á þávirði og hásetahluturinn 790 þúsund krónur. Allar þær vonir sem bundnar voru við Barða í upphafi rættust og rúmlega það.

  • Árið 1979 var komið að því að endurnýja skuttogarann Barða. Síldarvinnslan seldi skipið úr landi og áformaði að kaupa nýjan Barða frá Frakklandi en sá var systurskip Birtings sem Síldarvinnslan hafði fest kaup á árið 1977. Þessi áform fyrirtækisins ollu miklu fjaðrafoki og reyndust stjórnvöld mjög andsnúin þeim. Kjartan Jóhannsson sjávarútvegsráðherra setti til dæmis reglugerð sem hafði þau áhrif að ekki fékkst lán úr Fiskveiðasjóði til kaupa á nýju skipi í stað Barða og var hart tekist á um þetta mál á pólitískum vettvangi. Síldarvinnslan var hins vegar staðráðin í að fá hið nýja skip og tryggði sér lán hjá enskum banka til skipakaupanna. Með þeim hætti var skipið keypt framhjá kerfinu eins og það var orðað. Þarna fór fyrirtækið nýjar leiðir og þótti tefla nokkuð djarft. Í hinum pólitísku deilum um skipakaupin beitti Lúðvík Jósepsson sér gegn Kjartani sjávarútvegsráðherra og þegar niðurstaða málsins lá fyrir lögðu gárungarnir til að nýja skipið myndi heita Lúðvík Barði Kjartan.

    Bardi 1979 SSÞað voru átök um kaupin á Barða NK árið 1979.
    Ljósm. Snorri Snorrason


  • Í septembermánuði 1986 var Beitir NK að loðnuveiðum um 120 mílur norður af Siglufirði. Í einu kastinu á þessum slóðum lokaðist lax inni í nótinni og hann var engin smásmíði. Laxinn reyndist vera 116 cm langur og 22 kíló eða 44 pund að þyngd. Í ljós kom að þetta var næst stærsti lax sem veiðst hafði hér við land. Einungis Grímseyjarlaxinn svonefndi var stærri en hann var 49 pund. Áhöfnin á Beiti ákvað að gefa Náttúrugripasafninu í Neskaupstað laxinn og var hann stoppaður upp. Laxinn hefur síðan verið til sýnis á safninu og vakið mikla athygli safngesta.

    Beitislaxinn sómir sér vel á Náttúrugripasafninu í Neskaupstað. Ljósmynd í eigu NáttúrugripasafnsinsBeitislaxinn sómir sér vel á Náttúrugripasafninu í Neskaupstað.
    Ljósmynd í eigu Náttúrugripasafnsins