Yfir 3000 tonn af makríl og síld til fiskiðjuvers Síldarvinnslunnar

 Vinnsla á makríl og síld gengur vel í fiskiðjuveri Síldarvinnslunnar. Ljósm. Hákon Viðarsson.​Í gær kom Beitir NK með um 400 tonn af makríl og síld til Neskaupstaðar og eru þá komin 3100 tonn til fiskiðjuvers Síldarvinnslunnar á vertíðinni. Klárað var að landa 330 tonnum úr Bjarna Ólafssyni AK í gær. Vinnsla í fiskiðjuverinu hófst sl. laugardag og hefur hún gengið vel.

Skipin hafa verið að veiðum suðaustur af landinu. Þau hafalagt áherslu á að veiða makríl en fengið bæði norsk-íslenska síld og íslenska sumargotssíld sem meðafla.

85% árgangsins sótti nám í Sjávarútvegsskóla Fjarðabyggðar

Nemendahópurinn frá Norðfirði fyrir framan Jón Kjartansson. Ljósm. Sigurður Steinn EinarssonDagana 23. júní til 11. júlí starfaði Sjávarútvegsskóli Fjarðabyggðar en skólinn er samvinnuverkefni Austurbrúar, Vinnuskóla Fjarðabyggðar og sjávarútvegsfyrirtækjanna Eskju, Loðnuvinnslunnar og Síldarvinnslunnar. Öllum ungmennum í Fjarðabyggð sem fædd voru árið 2000 stóð til boða að sækja skólann og alls útskrifuðust 55 nemendur úr skólanum eða 85% árgangsins. Verður það að teljast afar góð þátttaka en á því tímabili sem skólinn starfaði var nokkuð um að ungmenni úr árgangnum væru í sumarleyfisferðum með fjölskyldum sínum.

Meginmarkmiðið með skólahaldinu er að auka þekkingu og skilning ungmennanna á þeirri grunnatvinnugrein sem sjávarútvegurinn er en greinin er í reynd undirstaða byggðarlaganna í Fjarðabyggð og allra byggðakjarna við sjávarsíðuna á Austurlandi. Í skólanum voru fluttir fyrirlestrar um eðli og sögu sjávarútvegs og eins vakin athygli á þeim fjölbreyttu störfum sem tengjast atvinnugreininni beint og óbeint. Til að auka skilning nemendanna á námsefninu var fjöldi fyrirtækja heimsóttur, jafnt sjávarútvegsfyrirtæki sem fyrirtæki sem þjónusta sjávarútveginn. Þá var farið um borð í fiskiskip og þær aðstæður sem sjómennirnir búa við skoðaðar.           

Nemendahópurinn frá Eskifirði og Reyðarfirði í heimsókn hjá Matís. Ljósm. Elvar Ingi ÞorsteinssonKennt var á þremur stöðum í Fjarðabyggð; Neskaupstað, Fáskrúðsfirði og Eskifirði. Á hverjum stað var kennt í eina viku og á lokadegi kennslunnar var ferðast um sveitarfélagið, farið í heimsóknir og  efnt til uppskeruhátíðar ásamt því sem útskriftarskírteini voru afhent. Til dæmis heimsóttu allir hóparnir fiskimjölsverksmiðju Eskju á Eskifirði, botnfiskvinnslu Loðnuvinnslunnar á Fáskrúðsfirði og uppsjávarfrystihús Síldarvinnslunnar í Neskaupstað. Kom það nemendum verulega á óvart hve tæknistig vinnslustöðvanna er hátt og eins vöktu tæki og veiðibúnaður fiskiskipanna mikla athygli.           

Allir námshóparnir fóru í heimsókn í Verkmenntaskóla Austurlands þar sem skólameistari kynnti námsleiðir og sýndi kennsluaðstöðu. Vakti hann athygli nemendanna á því hve mörg störf á Austurlandi tengjast sjávarútveginum beint og óbeint. Flest iðnfyrirtæki þjóna sjávarútveginum og stór hluti vélstjóra starfar annað hvort á fiskiskipum eða hjá landvinnslum sjávarútvegsfyrirtækjanna. Meira að segja tengist afkoma hárgreiðslustofanna að verulegu leyti því hvernig sjávarútvegsfyrirtækjunum vegnar. Sjávarútvegurinn er því sannkölluð grunnatvinnugrein í austfirsku samfélagi.
  
Nemendahópurinn frá Fáskrúðsfirði og Stöðvarfirði í heimsókn í fiskimjölsverksmiðju Eskju. Ljósm. Elvar Ingi ÞorsteinssonÍ Verkmenntaskólanum var einnig fjallað um þær námsgreinar á háskólastigi sem tengjast sjávarútvegi  eða geta tengst greininni. Í því samhengi var farið í heimsókn til Matís í Neskaupstað þar sem meðal annars fara fram efnamælingar á hráefni og framleiðsluafurðum sjávarútvegsfyrirtækjanna. Þar fengu nemendur að kynnast því hvernig títrað er með sýru og basa og vöktu litabreytingar eftir sýrustigi mikla lukku á meðal nemendahópanna. Þetta var svo sannarlega spennandi.
             
Ekkert fer á milli mála að námið í skólanum breytti sýn nemendanna á sjávarútveginn og opnaði augu þeirra fyrir mikilvægi þátta eins og til dæmis gæða- og markaðsmálum. Þá varð nemendum einnig  ljóst hve störf sem tengjast sjávarútvegi eru ótrúlega fjölbreytt. Að sjávarútvegi starfa sjómennirnir sem gegna ýmsum hlutverkum, starfsfólk við fiskvinnslu, iðnaðarmenn á ýmsum sviðum, fólk með menntun á sviði rannsókna, markaðsmála og fjármála svo nokkuð sé nefnt. Þá byggja aðrar atvinnugreinar í sjávarbyggðunum að miklu leyti á starfsemi sjávarútvegsfyrirtækjanna  og þeim verðmætum sem þau skapa.

Mikið um að vera í Norðfjarðarhöfn

 Börkur NK til vinstri að landa makríl til vinnslu í fiskiðjuverinu. Til hægri er Bjartur NK sem kemur til löndunar eftir góðan túr. Ljósm. Hákon Viðarsson.Um þetta leyti árs eru mikil umsvif í Norðfjarðarhöfn. Skip koma og fara og að auki hefur verið  unnið að gerð nýs hafnargarðs sem er hluti af umfangsmiklum framkvæmdum sem staðið hafa yfir frá síðasta ári. Makríl- og síldarvertíð er hafin og koma veiðiskipin reglulega til hafnar með hráefni fyrir fiskiðjuver Síldarvinnslunnar. Þá koma vinnsluskipin til löndunar með frystar makríl- og síldarafurðir en þeim er komið fyrir í frystigeymslum Síldarvinnslunnar. Þessu fylgja tíðar komur flutningaskipa sem lesta framleiðsluna og flytja hana til viðeigandi markaðslanda.

Fyrir utan makríl- og síldarskipin koma togarar og bátar til löndunar ásamt erlendum loðnuskipum sem landað hafa afla sínum síðustu daga. Strandveiðibátarnir sem landað hafa í Norðfjarðarhöfn að undanförnu eru 11 talsins og hafa fiskað misjafnlega vel.


Sumarloðna berst til Neskaupstaðar

Danska loðnuskipið Ruth að taka nótina í Neskaupstað. Ljósm. Smári Geirsson.Danska uppsjávarskipið Ruth frá Hirtshals kom til Neskaupstaðar í morgun með 1800 tonn af loðnu sem fékkst í grænlensku lögsögunni. Um borð í Ruth eru fjórir starfsmenn Síldarvinnslunnar sem eru vanir nótaveiðum og lætur skipstjórinn afar vel af þeim. Í kjölfar danska skipsins kom síðan norska skipið Saebjorn til Neskaupstaðar með um 900 tonn af loðnu.

Norsk og dönsk loðnuskip hafa verið að fá ágætan afla í grænlensku lögsögunni að undanförnu. Samkomulag er í gildi um veiðar úr þessum loðnustofni og er hlutur Íslands 81%. Hlutur Grænlendinga er 11% og Noregs 8%. Að auki fá Norðmenn ákveðinn hluta frá Íslendingum vegna samnings um veiðar í Barentshafi. Grænlendingar hafa lengi eftirlátið Evrópusambandinu 2/3 af sínum kvóta og hafa dönsk skip oft veitt þann kvóta í grænlenskri lögsögu yfir sumartímann. Norðmenn hafa síðan takmarkaðan aðgang að grænlenskri lögsögu til að veiða úr stofninum.